9c565c74-cce5-4dd3-b49e-fe5b1033136a Korstmossen in Overijssel, milieuindicatie, natuurwaarde, veranderingen 1989−2005 De titel van het rapport is Korstmossen in Overijssel, milieuindicatie, natuurwaarde, veranderingen 1989−2005. Het rapport is geschreven door C.M. van Herk van het Lichenologisch Onderzoekbureau Nederland en in opdracht van de provincie Overijssel in 2006 door hun gepubliceerd. SAMENVATTING- In Overijssel heeft in 2005 voor de vierde keer een kartering plaatsgevonden van de op bomen groeiende korstmossen. Het meetnet heeft als hoofddoel de effecten van emissie van ammoniak uit de veeteelt te monitoren. Korstmossen zijn erg gevoelig voor luchtverontreiniging, en lenen zich daarom bij uitstek voor dit doel. Er zijn niet alleen korstmossen die verdwijnen door ammoniak, er zijn ook korstmossen die er harder door gaan groeien. Vooral de tweede categorie soorten is bruikbaar om de effecten van NH3 te karteren en monitoren. Deze soorten worden verenigd in de NIW. Hoge waarden duiden dus op een sterke vervuiling. Gevoelige soorten worden verenigd in de AIW. Hier duiden hoge waarden op een geringe vervuiling. In 2005 zijn 406 groepjes eiken opnieuw onderzocht. Deze monsterpunten liggen verspreid over alle zandgronden van de provincie. Per punt is de NIW, de AIW, de soortenrijkdom en het aantal aanwezige Rode Lijst-soorten bepaald. In vrijwel het gehele onderzoeksgebied is er een daling van de NIW, met name bij Olst, Bathmen en Markelo is de daling substantieel. Plaatselijk is er een stijging van de NIW in stedelijk gebied, vooral in Enschede. Dit zou veroorzaakt kunnen worden door NH3-emissie uit wegverkeer. De depositievermindering NHx van ongeveer 35 procent tussen 1994 en 2002 is echter nog niet ten volle aan de korstmossen af te lezen. Een verdere daling van de NIW valt daarom nog te verwachten. De verklaring voor het feit dat de AIW zich nog niet herstelt moet gezocht worden in het tot dusver niet meer zuur worden van schors die eenmaal ontzuurd is, eiken hebben van nature een zure schors, ook niet op plekken waar de ammoniakbelasting sterk is afgenomen en de NIW navenant gedaald. Op zulke plekken vinden we nu een tamelijk verarmde korstmosbegroeiing, waaruit zowel de ammoniakmijders als de ammoniakminnaars verdwenen zijn. De soortenrijkdom is op zulke plekken vaak flink achteruit gegaan. Desalniettemin is de gemiddelde soortenrijkdom deze periode nog duidelijk toegenomen van 21,9 naar 24,0 korstmossen per punt. In 1989 lag het gemiddelde nog op 14,4. Binnen het gebied zijn er geen ruimtelijke verschillen meer te onderkennen. Tijdens de kartering zijn 26 soorten korstmossen aangetroffen die vermeld staan op de Rode Lijst. Over de periode 1999 – 2005 nam zowel het aantal soorten als het aantal vondsten toe. Rode Lijst-soorten komen tamelijk gelijkmatig over de provincie voor, alleen in Noord-Twente ontbreken ze praktisch helemaal. K:\BAB-Archief\2019\190100 190100_140 https://www.geoportaaloverijssel.nl/attachment/9c565c74-cce5-4dd3-b49e-fe5b1033136a/140_2006_Korstmossen_in_Overijssel,_milieuindicatie,_natuurwaarde,_veranderingen_1989-2005.pdf Rapport Onderzoek Provincie Overijssel: eenheid Publieke Dienstverlening Provincie Overijssel Provincie Overijssel Geen restricties De bron mag ook voor externe partijen vindbaar zijn Adobe Acrobat: PDF C.M. van Herk 2006-12-31 2024-08-26 theme: floraFauna theme: natureLandscape Nederlands 52.115 7.090 52.853 5.791